Andrzej Bieńkowski

Andrzej Bieńkowski, używający pseudonimów „Turowicz” i „Lis”, urodził się 30 listopada 1891 roku w Przasnyszu w rodzinie rolników. Uczęszczał tam do szkoły powszechnej, z której został relegowany za udział w strajku szkolnym. Od 1912 roku służył w armii rosyjskiej, a od 1917 roku w I Korpusie Polskim. W 1918 roku wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej, następnie został przyjęty do Wojska Polskiego. Walczył na froncie ukraińskim i w wojnie polsko-bolszewickiej, osiągając stopień sierżanta sztabowego. W 1921 roku otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari.

W okresie międzywojennym prowadził gospodarstwo rolne i działał społecznie w Przasnyszu, między innymi w radzie miejskiej i Federacji Polskich Obrońców Ojczyzny. Był także zastępcą naczelnika straży pożarnej. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku uczestniczył w obronie Warszawy. W czasie okupacji służył w ZWZ-AK i kierował Ośrodkiem Przasnysz Nr 1, noszącym kryptonim „Reduta”. Niósł pomoc ludności żydowskiej. Zmarł w 1964 roku w Przasnyszu i został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Na podstawie artykułu „Andrzej Bieńkowski (żołnierz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.